Waterkinderen: de kracht van rituelen bij zwangerschapsverlies!



Waterkinderen: de kracht van rituelen bij zwangerschapsverlies!

Het kan werkelijk niemand onberoerd laten!  Dit weekend, nu zondag 9 december, is het  “World Wide Candle Lightening” of “Wereldlichtjesdag”. Over de ganse aardbol gaan dan om 19u kaarsjes aan om overleden kinderen te herdenken. Ook kindjes die overleden tijdens een zwangerschap, herdenken we op Wereldlichtjesdag. Door dit ritueel krijgt het verdriet rond zwangerschapsverlies- hoe pril dan ook– toch minstens één keer per jaar een vorm van publieke erkenning. Het is de erkenning die het absoluut verdient, maar veel te weinig krijgt binnen onze cultuur.

Anders is het in Japan. Daar kent men de “Mizuko Kuyo”, de ceremonie van de “Waterkinderen”. Waterkinderen zijn ongeboren en dus onzichtbare kinderen. Hun ouder verloren hen bij een zwangerschapsverlies, doodgeboorte of abortus. Bij Boedhistische tempels plaatsen ouders stenen beeldjes- getooid met een slabbetje en een babymutsje- ter nagedachtenis van hun waterkind. Het stenen beeldje stelt niet het Waterkind zelf voor, zoals je logischerwijze zou denken. Het is het “Jizo”-beeldje, dat de beschermer is van het Waterkind. Er worden ceremonieën rond de beeldjes georganiseerd en de ouders offeren er bloemen, voedsel, drank, speelgoed… In gastenboeken schrijven ze boodschappen aan hun Waterkind.

ritueel miskraam waterkinderen

ritueel miskraam waterkinderen

 

Je kan het ritueel rond de Japanse Waterkinderen zien in de eigenzinnige film “Waterchildren” van de Nederlands Aliona van der Horst, in samenwerking met de Japanse artieste Tomoko Mukaiyama. Het is een heel aparte film over het potentieel om leven te geven en het verlies dat daarmee gepaard kan gaan. De film brengt het pakkend in beeld: de strakke gezichtjes van de rijen en rijen Jizo-beeldjes en de liefdevolle manier waarop ouders hen induffelen met warme kleedjes en verwennen met knuffelberen en drankjes. Absoluut het bekijken waard. Vraag gerust naar de film, als je bij De Fertiliteitsmentor komt.

 

waterkinderen ritueel miskraam

 

Prachtig vind ik die Japanse traditie van de Waterkinderen! Want is het niet dat dat een (pril) zwangerschapsverlies mee zo moeilijk maakt. Het gebrek aan een ritueel. Aan publieke erkenning van het verlies (“verborgen verlies” of “schaduwverlies”). Aan een sociaal gebeuren waarbij mensen mee rouwen en dat het verdriet bespreekbaar maakt. Aan het fysieke vormgeven van verdriet, waardoor het- letterlijk en figuurlijk- een plaats krijgt, en dus wel degelijk BESTAAT.

 

Ook hier, dicht bij huis, groeit gelukkig het besef van het belang van rituelen rond prille zwangerschapsverliezen. Getuigen daarvan zijn de sterretjesweides en vlinderweides op publieke begraafplaatsen. Ook eigen rituelen rond zwangerschapsverliezen- thuis, in de tuin, op een plek met een bijzondere betekenis of where ever- zijn natuurlijk mogelijk. Dat hoeven geen grootse dingen te zijn. Zoek vooral iets dat bij je past. Betrek er eventueel getuigen bij. Of misschien is zo’n ritueel helemaal niks voor jou of ben je er emotioneel niet klaar voor. Ook prima. Maar: blijf alleszins niet alleen zitten met je emoties rond een zwangerschapsverlies, hoe pril ook. Doe dat vooral niet. N-i-e-t.

 

Heb jij een kindje verloren tijdens een zwangerschap? In mijn individuele miskraambegeleidingstraject in 3 stappen werken we weer naar meer rust en vertrouwen, zodat je opnieuw sterker komt te staan in je fertiliteitstraject of in je zoektocht naar andere invullingen van je kinderwens en je leven.

 

 

 

 

Vraag hier je gratis kennismakingsgesprek aan.

 

 

 

Deel dit bericht:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *